WXF / jednostka badawcza
Walidacja równoległa
Metoda utrzymywania kilku konkurencyjnych ocen tego samego przebiegu bez natychmiastowego wyboru jednej wersji nadrzędnej.
Obserwacja relacji, które zmieniają znaczenie w ruchu i nie dają się utrzymać w jednym, zamkniętym modelu.
01 / moduł
Wiele wersji jednocześnie
Walidacja równoległa zakłada, że jeden wynik może przejść przez kilka niezależnych ścieżek oceny. Każda z nich używa innego zestawu kryteriów i może dojść do odmiennego wniosku. Rozbieżność nie jest od razu traktowana jako błąd procesu. Sama staje się informacją o tym, które elementy wyniku zależą od sposobu pomiaru.
Takie rozwiązanie jest użyteczne zwłaszcza wtedy, gdy badany układ nie posiada jednej stabilnej perspektywy. Zamiast wymuszać zgodność, WXF zachowuje kilka wersji do czasu, aż dalszy przebieg pokaże, która z nich lepiej utrzymuje kontakt z obserwacją.
02 / moduł
Sprzeczność bez awarii
Dwie interpretacje mogą pozostawać sprzeczne i jednocześnie użyteczne. Każda może poprawnie opisywać inny poziom zjawiska. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy jedna z wersji zostaje rozszerzona poza zakres, w którym zachowuje trafność.
Walidacja równoległa pilnuje więc granic użycia. Nie pyta wyłącznie, która wersja jest prawdziwa, ale także gdzie dana wersja przestaje działać. W ten sposób sprzeczność zostaje rozłożona na zakresy.
03 / moduł
Porównanie przebiegów
Końcowym etapem nie musi być synteza. Czasem ważniejsze jest zachowanie dwóch ścieżek i obserwowanie ich zachowania w kolejnych warunkach. Jeżeli jedna zaczyna wymagać coraz większej liczby korekt, jej użyteczność maleje bez potrzeby formalnego odrzucenia.
W rezultacie system oceny pozostaje elastyczny. Może przechowywać wyniki o różnym stopniu zgodności bez zamieniania ich w jedną, sztucznie jednolitą narrację.
powiązania
Dalsze kierunki
Powiązane obszary rozwijają sąsiednie mechanizmy tego samego modelu badawczego.