Dane przejściowe

Dane przejściowe powstają w chwili, gdy obserwacja jest już możliwa, ale jej znaczenie nie zostało jeszcze ustalone. Mogą być niepełne, sprzeczne lub silnie zależne od lokalnego kontekstu. WXF nie próbuje natychmiast nadawać im stabilnego statusu. Najpierw przechowuje ich pozycję w przebiegu.

Takie dane są szczególnie ważne w okresach gwałtownej zmiany. Późniejszy, uporządkowany zapis często usuwa ślady wahań, które doprowadziły do ostatecznej konfiguracji. Warstwa przejściowa pozwala zachować właśnie te drobne różnice.

Filtracja nie polega na szybkim usuwaniu elementów uznanych za słabe. W pierwszej kolejności oddziela się informacje stabilne od chwilowych, ale oba typy pozostają dostępne do porównania. Dzięki temu można sprawdzić, czy pozornie przypadkowy ślad nie powraca w kolejnej konfiguracji.

Informacja traci status przejściowy dopiero wtedy, gdy zaniknie jej związek z dalszym przebiegiem albo gdy zacznie zachowywać się jak element stały. Decyzja wynika więc z obserwacji w czasie, nie z pojedynczej oceny.

Dana przejściowa bez kontekstu szybko staje się nieczytelna. WXF zapisuje więc jej najbliższe otoczenie: pozycję, sąsiednie sygnały, moment pojawienia się i warunki zaniku. Nie chodzi o rozbudowany opis, lecz o minimalny zestaw punktów pozwalających odtworzyć sytuację.

Taki zapis umożliwia późniejszą rekonstrukcję. Gdy podobny fragment pojawia się w innym miejscu, można porównać nie tylko jego formę, ale również sposób wejścia i wyjścia z układu.

Powiązane obszary rozwijają sąsiednie mechanizmy tego samego modelu badawczego.